ျဖစ္တတ္ပါတယ္.

ဟာသေဟာင္းေလး တစ္ခုပါ.
ျမန္မာ သေဘာၤသား (၃)ေယာက္ Transit အတြက္ အထပ္(၁၀၀) ရွိတဲ့ ဟိုတယ္ ႀကီးတစ္ခုမွာ
တည္းေနၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ.
(၃)ေယာက္သား တစ္ေနကုန္ လည္ပတ္ၿပီး “ည” ဟိုတယ္ ျပန္ေရာက္ေတာ ့ ဇာတ္လမ္းကစပါၿပီ.
ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ မွ တစ္ခုတည္းသာရွိေသာ ဓါတ္ေလွကား ခ်ဳိ ့ယြင္းေနပါသျဖင့္
“လူႀကီးမင္း တို ့အားေတာင္းပန္ပါေၾကာင္း ႏွင့္ နံနက္မွ ျပန္လည္သံုးစြဲႏိုင္မည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း”
“Lobby ”ထဲတြင္ ထိုင္ခိုင္းကာ “Gathering Juice ” မ်ားတိုက္ကာ အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္၍
ဧည့္ခံပါေလေတာ့သည္။

(သူတို ့စိတ္ဓါတ္ က်သြားၾကပါသည္။ အခန္းက အထပ္ (၁၀၀) တြင္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပါ.)
(၃)ေယာက္သား ေခါင္းခ်င္းရိုက္တိုင္ပင္ကာ ဟိုတယ္ေျပာင္းရန္လည္း မျဖစ္သည့္အဆံုး
ျမန္မာ ပီပီ လမ္းေလွ်ာက္တက္ရန္သာ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကပါေတာ့သည္။
(ေထြေထြေလးနဲ ့တက္ရန္ဦးတည္လိုက္ပါသည္)

ပထမ တစ္ေယာက္က .
“ငါ.က မပ်င္းရေအာင္ ရယ္စရာေလးေတြ ေျပာမယ္”
ဒုတိယ တစ္ေယာက္က လည္းအားက်မခံ ..
“ငါ.ကေတာ့ လြမ္းစရာ၊ ငိုခ်င္စရာ ေလးေတြေျပာမယ္.ကြာ”
တတိယ တစ္ေယာက္က ...
“ဒါဆိုရင္.ရၿပီ ငါက နားေထာင္ၿပီး ဘဲလိုက္ေတာ့မယ္. လိုအပ္မွ ဝင္ေျပာမယ္.ကြာ”
ဆိုကာ (၃)ေယာက္သား ငိုလိုက္၊ ရယ္လိုက္နဲ ့တက္လာၾကရင္း (၉၉) ထပ္အေရာက္မွာေတာ့.

တတိယ တစ္ေယာက္...
“ငါေျပာစရာ ရွိတယ္ကြာ.မင္းတို ့ရယ္ခ်င္လည္းရယ္္၊ ငိုခ်င္လည္းငို ၾကကြာ”
က်န္ ၂- ေယာက္စလံုးက...
“အဲဒီလို စကားမ်ဳိး လံုးဝမျဖစ္ႏိုင္ဘူး.တစ္ခါမွ လည္းမၾကားဖူးဘူး. ကဲ.ေျပာစမ္းပါဦး.”

“မေျပာမျဖစ္လို ့သာေျပာရတာပါကြာ. ငါတို ့အခန္းေသာ့ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ မွာ က်န္ခဲ့တယ္”