ကၽြန္ေတာ္တို ့ ဆိုဆိုေနက် သီခ်င္းေလး တစ္ခ်ဳိ ့ဆိုျပခ်င္ လို ့ပါဗ်ာ.
အေဆာင္မွာ ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ အိမ္မွာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္
လူငယ္ ဘာသာဘာဝ ဆုိခဲ့ၾကဖူးမွာပါ
အမႉ ့မဲ့ အမွတ္မဲ့ ျဖစ္ေနလို ့သာ ဂရုမစိုက္မိတာပါ...
အေဆာင္ေန ေက်ာင္းသားဘဝ ဆိုျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းေလးေတြကေတာ့.
လဆန္းရက္ မွာဆိုျဖစ္တာက.
♪.သူမလာ. လာ. လာ. လာ. လာ. လာ.♫. ကိုယ္ကေစာင့္ ရမွာ.♫.♪
အဲ.ယူထားတဲ့ အေၾကြးေတြ မဆပ္ခ်င္ေသးဘူးဆိုရင္..
♪.တုိ ့ကေမ့တတ္ တယ္ေနာ္.♫. အခ်စ္. ♫.♪
အေၾကာင္းသိ သူငယ္ခ်င္းေတြ အကုန္က်ခံ ေကၽြးေမြးရင္ေတာ့
♪.စားမွာဘဲ ဝါးမွာဘဲ.♫. ဗိုက္ေပါက္ေအာင္ စားမယ္.♫.♪
လကုန္ခါနီး တစ္ပါတ္ေလာက္ အလို
♪.သြားပီ ♫.မရွိေတာ့ ဘူး.♫.♪
ဒီလိုနဲ ့ လုပ္ငန္းခြင္ထဲ ေရာက္သြားတဲ့ အခါ...
Interview အခါခါေခၚၿပီး အဆင္မေျပ ဘဲ ျပန္ခဲ့ရရင္
♪.ဒီလမ္းထဲကို.♫.ေနာက္တစ္ခါ .♪.ဘယ္ေတာ့မွ မလာေတာ့ဘူး.♫.♪
အလုပ္လုပ္ရင္း ..
OT အျပည့္ အဝ မရခဲ့ရင္
♪.ေရႊျပည္ေတာ္ ♫.ရယ္ေမွ်ာ္ေလတိုင္း.♪.ေဝး.♫
တစ္ႏွစ္ျပည့္လို ့ Bonus ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ မရခဲ့ရင္
♪.ငါ မင္းကို.♪.သတ္ခ်င္တယ္.♫.♪
ေၾသာ္.ေမ့လို ့.စိတ္ထဲရွိတာ “ဝင္ဟဲ” သြားလို ့ရတယ္ေနာ္...
Read
More...
Summary
only...
ဟာသေဟာင္းေလး တစ္ခုပါ.
ျမန္မာ သေဘာၤသား (၃)ေယာက္ Transit အတြက္ အထပ္(၁၀၀) ရွိတဲ့ ဟိုတယ္ ႀကီးတစ္ခုမွာ
တည္းေနၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ.
(၃)ေယာက္သား တစ္ေနကုန္ လည္ပတ္ၿပီး “ည” ဟိုတယ္ ျပန္ေရာက္ေတာ ့ ဇာတ္လမ္းကစပါၿပီ.
ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ မွ တစ္ခုတည္းသာရွိေသာ ဓါတ္ေလွကား ခ်ဳိ ့ယြင္းေနပါသျဖင့္
“လူႀကီးမင္း တို ့အားေတာင္းပန္ပါေၾကာင္း ႏွင့္ နံနက္မွ ျပန္လည္သံုးစြဲႏိုင္မည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း”
“Lobby ”ထဲတြင္ ထိုင္ခိုင္းကာ “Gathering Juice ” မ်ားတိုက္ကာ အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္၍
ဧည့္ခံပါေလေတာ့သည္။
(သူတို ့စိတ္ဓါတ္ က်သြားၾကပါသည္။ အခန္းက အထပ္ (၁၀၀) တြင္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပါ.)
(၃)ေယာက္သား ေခါင္းခ်င္းရိုက္တိုင္ပင္ကာ ဟိုတယ္ေျပာင္းရန္လည္း မျဖစ္သည့္အဆံုး
ျမန္မာ ပီပီ လမ္းေလွ်ာက္တက္ရန္သာ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကပါေတာ့သည္။
(ေထြေထြေလးနဲ ့တက္ရန္ဦးတည္လိုက္ပါသည္)
ပထမ တစ္ေယာက္က .
“ငါ.က မပ်င္းရေအာင္ ရယ္စရာေလးေတြ ေျပာမယ္”
ဒုတိယ တစ္ေယာက္က လည္းအားက်မခံ ..
“ငါ.ကေတာ့ လြမ္းစရာ၊ ငိုခ်င္စရာ ေလးေတြေျပာမယ္.ကြာ”
တတိယ တစ္ေယာက္က ...
“ဒါဆိုရင္.ရၿပီ ငါက နားေထာင္ၿပီး ဘဲလိုက္ေတာ့မယ္. လိုအပ္မွ ဝင္ေျပာမယ္.ကြာ”
ဆိုကာ (၃)ေယာက္သား ငိုလိုက္၊ ရယ္လိုက္နဲ ့တက္လာၾကရင္း (၉၉) ထပ္အေရာက္မွာေတာ့.
တတိယ တစ္ေယာက္...
“ငါေျပာစရာ ရွိတယ္ကြာ.မင္းတို ့ရယ္ခ်င္လည္းရယ္္၊ ငိုခ်င္လည္းငို ၾကကြာ”
က်န္ ၂- ေယာက္စလံုးက...
“အဲဒီလို စကားမ်ဳိး လံုးဝမျဖစ္ႏိုင္ဘူး.တစ္ခါမွ လည္းမၾကားဖူးဘူး. ကဲ.ေျပာစမ္းပါဦး.”
“မေျပာမျဖစ္လို ့သာေျပာရတာပါကြာ. ငါတို ့အခန္းေသာ့ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ မွာ က်န္ခဲ့တယ္”
Read
More...
Summary
only...
ကၽြန္ေတာ့္ ဆီကို အလည္အပတ္ေရာက္ေရာက္လာတတ္ေသာ
ခ်စ္လွစြာေသာ “အမည္မဲ့” မ်ားအတြက္ ဒီ Post ေလးလုပ္ေပး
ထားပါတယ္. စိတ္ဝင္စားသူမ်ား ဝင္ေဆြးေႏြးႏိုင္ပါတယ္.
ျမန္မာေတြ အခ်င္းခ်င္း အက်ဳိးရွိရွိ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္.
အထူးေမတၱာရပ္ခံခ်က္။.....။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ပါဝင္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္
ဆဲေရးတိုင္းထြာမႈ ကင္းကာ ယဥ္ေက်းႏိုင္ပါေစ. (ဦးေတာ္ လည္းရွိတယ္ေနာ္)
ကဲေဟ့..Anonymous ေတြ Blog မၿပီးခင္စပ္ၾကား...
သေဘာရွိ...
ပံုကို Credit မေပးလို ့ လာမရမ္းနဲ ့ ေနာ္. အားလံုး သူမ်ား Blogger.com က
သူမ်ား Template ေတြ အခန္ ့သင့္ယူသံုးေန ႀကသူအခ်င္းခ်င္း..
Read
More...
Summary
only...
ကၽြန္ေတာ့္. နာမည္လား “ငနီ” တဲ့ဗ်...
ကၽြန္ေတာ္ တို ့ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ ကအမ်ားႀကီး ဘဲ.
ဒီ စားက်က္ကြင္း ႀကီးထဲမွာ ႀကီးပ်င္းလာခဲ့ၾကတာ.
အဲဒီလို နဲ ့.တစ္ေန ့မွာ“လူ”တစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါေရာ.
စိတ္တိုင္းက်ခိုင္းခ်င္လို ့ပါေပါ့.
ၿခံပိုင္ရွင္ ကလဲ “စိတ္တိုင္းၾက စမ္းသပ္ၾကည့္ ပါေပါ့”
အျပင္က ပံုစံတူ တစ္ေကာင္ကို သူ ့စိတ္ႀကိဳက္ အမ်ဳိးစံု စမ္းသတ္တယ္.
ရုန္းအား၊ ဆြဲအား၊ ခံႏိုင္ရည္ (ဝန္ပါ၊ ဝန္မဲ့)
အိုဗ်ာ. စံုနဖာစိ ေနတာဘဲ. စမ္းသတ္လိုက္ခ်က္ေတြကေတာ့.မီးထြက္မတတ္ပါဘဲ.
အဲ. ေမးလိုက္သံၾကားတယ္ဗ်.ဘာတဲ့.“ သြားျပာ” ေကာပါရဲ ့လားတဲ့.
ဗုေဒၶါ. တစ္ခါမွ မၾကားဖူးပါဘူး. ၾကားဖူးတာက “အလကား.ရတဲ့ႏြား သြားၿဖဲမၾကည့္နဲ ့တဲ့”
သြားစံုရင္ၿပီးေရာေပါ့ဗ်ာ.ေနာ့.ကၽြန္ေတာ္ နားၾကားလြဲ တာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္.
အဲ. သူစိတ္တိုင္း က်ပီလဲဆိုေကာ. ကၽြန္ေတာ့္ ကိုလက္ညိွဳးထိုး ပီး.
“ဒီေကာင္ဘဲ ယူေတာ့မယ္”တဲ့. ေအးေရာ.
ဒီသခင္ သစ္လက္ထဲေရာက္ေတာ့.
ေရာက္ခါစ ( ၈) နာရီ ေလာက္ အနားေပးရမယ့္ ဟာကို
(၃)နာရီေလာက္နဲ ့ စေမာင္းေတာ့တာပဲ. တစ္ယာညက္ေလာက္ပဲ ေပါ့ဗ်ာ.
အဲဒီ ေန ့သိပ္ေတာ့ မလုပ္လိုက္ရပါဘူး..
(အေပ်ာ္ရႊင္ ရဆံုးေန ့ေလးတစ္ေန ့ေပါ့).
ဒီလိုနဲ ့.ရက္ေတြ၊ လေတြ ၾကာလာတာနဲ ့အမွ်
ကၽြန္ေတာ္ထြန္ေရးျပင္ ႀကိဳးစားရပါပီ...
ယာေတြလည္းညက္ညက္ေၾက.သခင္ကလည္း တၿပံဳးၿပံဳး နဲ ့
မေရာက္ဖူးေသးတဲ့. ယာေျမ အသစ္ေတြလည္း ေရာက္တတ္ေသးပါ့.
သခင့္ဘဝ ျမင့္မားေရး၊ ဥစၥာဓန တိုးပြါးေရး.
ကၽြန္ေတာ္ ဘဲစြမ္းေဆာင္ေပးခဲ့တာ.ေပ်ာ္ရႊင္စရာ အတိပါဘဲ.
အဲဒီမွာ.ထူးဆန္းတာက လင္ေရာ၊မယားေရာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုကၽြမ္းက်င္စြာ ထိန္းေက်ာင္းႏိုင္တယ္ဗ်.
တခါတေလ.သား၊ သမီးေတြ ကပါ ဝင္ဝင္ေဆာ့တတ္ေသးတယ္။
သူတို ့ေတြ “နကန္” (ႏြားရိုက္ဒုတ္) မသံုးဘူးဗ်.
ကၽြန္ေတာ္ လိမၼာတာလည္း ပါတာေပါ့ေနာ္.
အသာအယာဘဲ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ ့ပြတ္သတ္ၿပီးခိုင္းတာ.
အဲ.ကၽြန္ေတာ္ “အမုန္းဆံုး” က သူတို ့ကိစၥတစ္ခုပီးတိုင္းပီးတိုင္း
ကၽြန္ေတာ့္ “ေခါင္း” ကို လက္သန္းေလးနဲ ့ “ေဖာက္” ကနဲ “ေဖာက္” ကနဲ ေတာက္.ေတာက္သြားတာ.
အ ႏ ၱ ရယ္မ်ားတယ္ဗ်.“ ဦးေဏွာက္” က အဲဒီေနရာ ေအာက္တည့္တည့္မွာ.
ထားပါေတာ့. ကိုယ့္သခင္ေတြဘဲေလ.
ကၽြန္ေတာ္လား.“ေရ”ေတာ့ေၾကာက္တယ္ဗ်.
အဲဒါကို သိတဲ့ သခင္က“မိုး”ထဲေလထဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို မထားဘူး.
ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ပဲထားတယ္. ကၽြန္ေတာ္ ကလည္း.
သက္သာရင္ၿပီးေရာ. မိုးႀကီး၊ ေလႀကီး က်ၿပီး မိုးႀကိဳးေတြ ဒလစပ္ ျပစ္တဲ့ရက္ကိုဘဲ
ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ေနမိတယ္. ထူးတဲ့ေမာင္ ေပါ့ဗ်ာ.
အဲဒီလို.ေနလာရင္းကေန..
ဘယ္သူ ေျမွာက္ေပးလိုက္တယ္ မသိပါဘူး.
သခင္ ေျခလွမ္းေတြပ်က္လာတယ္.ကၽြန္ေတာ္ လည္းေသလုေမ်ာပါး ပင္ပန္းလာတယ္.
ေန ့ေရာ ည ပါ.
တစ္ခါတစ္ေလ.မိုးလင္းတာက ရွိေသး..(ခႏၶာကိုယ္ ကပူက်စ္လာတဲ့ အထိပါဘဲ)
ဘယ္ခံႏိုင္ေတာ့ မလဲ. ကၽြန္ေတာ္ ကေမာက္ကမ ေတြေလွ်ာက္လုပ္ပလိုက္တယ္.
အဲဒီေတာ့ .စြမ္းေဆာင္ရည္မျပည့္ လို ့ဆိုၿပီး.သခင္က စိတ္ဆိုးၿပီး..
ကၽြန္ေတာ့္ကို “နဖားႀကိဳး” စထိုးၿပီး“ခိုင္း” ပါေတာ့တယ္.( ႀကိဳးနဲ ့ေကာ ႀကိဳးမဲ့) ပါခိုင္းတာပါ.
စိတ္တိုင္းမက်တဲ့ အခါ မ်ဳိးဆုိရင္.ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာေသးတယ္.“ ဒီေကာင္.ေပကပ္ကပ္နဲ ့”
အဆင္ေျပတဲ့ အခါေျပာတာကေတာ့. “ဒါမွ.ေဖ့သားႀကီး. ကြ” တဲ့...
အမွန္တကယ္ကိုဘဲ.က်မ္းမာေရး ညံ့လာပါေတာ့တယ္...အဓိကတရားခံ လား.
ဟိုႏွစ္ေကာင္ေပါ့. ၿခံေက်ာ္ေက်ာ္ၿပီး ဝင္လာတဲ့ေကာင္ေတြေလ.
“ျမင္း” နာမည္ပါတဲ့ေကာင္ရယ္.ေနာက္ဗ်ာ.ဘာပါလိမ့္
“တီ” လိုလိုအေကာင္ေတြဘဲ. ေရာဂါပိုးေတြ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ကိုသယ္လာတာ.
ေရာဂါကလည္း အဆန္းသား(ခြါနာ၊ လွ်ာနာ) ထက္ဆိုးသဗ်.
သူတို ့ေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေဝဒနာေတြတိုးလာတယ္. အျမင္ေတြေဝဝါးလာတယ္.
ဒါလဲဘဲ.ကၽြန္ေတာ္ သခင့္ကိုသတိေပးခဲ့ပါေသးတယ္.
အဲ.ဘုန္းဘုန္းလဲတဲ့ အခါမေတာ့. သခင္က ေဆးၿမီးတိုေလးေတြနဲ ့လက္ပူတိုက္
ကုသေပးလို ့.နာလန္ျပန္ထ လာႏိုင္ခဲ့တယ္.
ဒါေပမဲ့.တေရွာင္ေရွာင္နဲ ့ေပါ့ဗ်ာ. ဘယ္လိုလုပ္ စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္ပါႏိုင္ပါ့ေတာ့မလဲ.
တစ္မိသားစုလံုးလည္း...ညိဳျငင္လာၾကတာေပါ့.
အနားေတာင္ ကပ္ေဖာ္မရ ၾကေတာ့ဘူး..
ေျပာေနတာ.စၾကားရပါၿပီ.
ကၽြန္ေတာ့္ကို တျခားတေကာင္နဲ ့ အလိုက္ေပးလဲ ေတာ့မလိုလုိ.
သူမ်ားဘဲ လက္ေဆာင္ေပးေတာ့ မလိုလို ၾကားေနရတယ္ ဗ်.
ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့.. ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မရွိေရးခ် မရွိ.ေပါ့ဗ်ာ.
ကံ ဇာတ္ဆရာ အလိုက် “က”ရမဲ့ မ်က္ႏွာမြဲ ဘဝ ေတြဘဲေလ.
သူတို ့နဲ ့ေရစက္ ပါသေလာက္ပဲေပါ့.. စိတ္ထဲေတာ့ တစ္မ်ဳိးဘဲဗ်.
ဘယ့္ႏွယ္ဗ်ာ. ခိုင္းတုန္းက မတရားသျဖင့္ ခိုင္းၿပီး၊ သူတို ့ဂရုမစိုက္ခဲ့လို ့
ကၽြန္ေတာ္ ေရာဂါရၿပီး စြမ္းေဆာင္ရည္ က်တဲ့ အခါမွာေတာ့
လွည့္ၾကည့္ေဖာ္ေတာင္ မရေတာ့တဲ့ “လူ”ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို
ဆုေတာင္ခြင့္ေလးေတာ့ ေပးေစခ်င္ပါတယ္.
အဲဒီ ဆုေတာင္ေလး ကေတာ့...
ဆုေတာင္း....*** ျဖစ္ေလရာ ဘဝ ဆက္တိုင္းဆက္တိုင္း “BLogger” တစ္ေယာက္ရဲ ့
“ Computer” ဘယ္ေသာအခါမွ “မျဖစ္ပါရေစနဲ ့” .***
**ဆုေတာင္းမျပည့္ ဘဲ “Computer” ျပန္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ေတာင္ “ ျမန္မာ” ႏိုင္ငံ ၌သာ ျဖစ္ရပါလို၏.**
ကၽြန္ေတာ့္ အား. Software ပညာရွင္နဲ ့ Hardware ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္ရင္ေတာ့
ဒီလို သာေက်းဇူးဆပ္လိုက္ခ်င္ပါေတာ့တယ္...
Read
More...
Summary
only...
အားလံုး...သိၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ.
မသိေသး သူမ်ားအတြက္ပါ.
မ်က္စိ ရွင္ရွင္ထားၾကည့္ပါ..
ဘာပံုေလး လဲလို ့.
တစ္ပံု ထဲေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္...
ႏွစ္ပံု ႀကီးမ်ားေတာင္.
ႀကိဳးစား ရွာၾကည့္ပါဦး...
အေျဖမွန္ သူမ်ား.
“ တီး” အိမ္ေလးမွာ လၻက္ရည္ အဝ သြားေသာက္လိုက္ပါ...
(အလႉ ့လၻက္နဲ ့ မ်က္ႏွာလုပ္ျခင္းပါ) ေပါ့ေပါ့ပါးပါး...စိတ္အပန္းေျဖ ရံုသက္သက္သာ.
အေျဖေလးကို ေအာက္ဆံုးမွာ မွာရွာၾကည့္လို ့ရပါတယ္
Read
More...
Summary
only...
